Bir iş görüşmesindesiniz.
Karşınızdaki kişi size bir soru soruyor.
Soruyu anlıyorsunuz. Ne cevap vereceğinizi de biliyorsunuz. Hatta konu, yıllardır üzerinde çalıştığınız ve saatlerce konuşabileceğiniz bir alan.
Ama küçük bir sorun var.
Bütün bunları İngilizce anlatmanız gerekiyor.
Ve beyniniz aynı anda birkaç farklı işe girişiyor.
Önce soruyu anlamlandırıyorsunuz. Sonra cevabı düşünüyorsunuz. Ardından doğru İngilizce kelimeleri bulmaya çalışıyorsunuz.
Bir yandan cümlenin dil bilgisi doğru mu diye kontrol ediyorsunuz. Bir yandan da karşınızdaki kişinin ne demek istediğinizi anlayıp anlamayacağını düşünüyorsunuz.
Bütün bunları yaparken bir de rahat, kendinizden emin ve profesyonel görünmeniz bekleniyor!
Oysa aynı soruyu Türkçe sorsalar, muhtemelen çoktan cevaplamış, birkaç örnek vermiş, konuyla ilgili küçük bir espri bile yapmış olacaktınız.
Ah, bir de Devamını Oku










